திருவாசகம் – சிவபுராணம்: இறைவனின் அளப்பரிய பெருமைகள்!

அன்பார்ந்த ஆன்மீக அன்பர்களே, தமிழ் சைவ இலக்கியத்தின் சிகரமாய் விளங்கும் திருவாசகத்திலிருந்து, சிவபுராணத்தின் பதினைந்தாவது பாடல் இப்போது உங்களுக்காக. மாணிக்கவாசகப் பெருமானின் ஆழ்ந்த இறை அனுபவங்களை வெளிப்படுத்தும் இந்தப் பாடல், சிவபெருமானின் எல்லையற்ற தன்மைகளையும், அடியார்கள்பால் அவர் கொண்ட கருணையையும் மிக நுட்பமாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது.

சிவபுராணம் – பாடல் 15:

அன்பருக்கு அன்பனே யாவையுமாய் அல்லையுமாய் சோதியனே துன்னிருளே தோன்றாப் பெருமையனே ஆதியனே அந்தம் நடுவாகி அல்லானே ஈர்த்தென்னை ஆட்கொண்ட எந்தை பெருமானே கூர்த்த மெய்ஞானத்தால் கொண்டுணர்வார் தம்கருத்தின் நோக்கரிய நோக்கே நுணுக்கரிய நுண்ணுணர்வே

பாடலின் ஆழமான பொருள்:

இந்தப் பாடலில், மாணிக்கவாசகர் சிவபெருமானை பல்வேறு பரிமாணங்களில் போற்றிப் புகழ்கிறார். ஒவ்வொரு அடியும் இறைவனின் மாண்பை உணர்த்தும் ஆழமான தத்துவத்தைக் கொண்டுள்ளது.

• “அன்பருக்கு அன்பனே யாவையுமாய் அல்லையுமாய்”: சிவபெருமான், தனது அடியார்களுக்கும், பக்தர்களுக்கும் அன்புக்கு அன்பாக இருப்பவர்; அன்பின் வடிவமாக, அன்பின் சிகரமாகத் திகழ்பவர். அதே சமயம், அவர் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்துப் பொருள்களாய்வும் விளங்குகிறார்; அணு அணுவுக்குள்ளும் நிறைந்திருக்கிறார். ஆனால், அவர் வெறும் இந்தப் பொருள்களின் எல்லைக்குள் அடங்காதவர்; அனைத்தையும் கடந்த பரம் பொருளாகவும் விளங்குகிறார்.
• “சோதியனே துன்னிருளே தோன்றாப் பெருமையனே”: அவர் பேரொளியின் வடிவம்; எல்லாவற்றையும் பிரகாசிக்கச் செய்யும் ஒரு ஞான ஜோதி. அதேவேளையில், அவர் துன்னிருள் – அதாவது, எந்த ஒரு ஒளியாலும் ஊடுருவ முடியாத, மனித அறிவால் ஆராய்ந்து அறிய முடியாத ஒரு அடர்ந்த இருளாகவும் திகழ்கிறார். தோற்றத்திற்கு அப்பாற்பட்ட, கற்பனை செய்ய முடியாத பெரும் பெருமையைக் கொண்டவர்.

இதையும் படிக்கலாமே:
வதந்தியின் ஆழமான பாடம் ஒரு சீடனின் படிப்பினை சுவாரசியமான கதை 
https://astrologytamil.in/the-deep-lesson-of-rumors-a-disciples-lesson-an-interesting-story/

• “ஆதியனே அந்தம் நடுவாகி அல்லானே”: சிவபெருமான், படைப்பு, காப்பு, அழிப்பு ஆகிய முத்தொழில்களுக்கும் காரணமான ஆதிமூலப் பொருள். அனைத்திற்கும் தொடக்கமாக இருப்பவர். பிரபஞ்சத்தின் முடிவாகவும் (அந்தம்), நடுவாகவும் அவர் இருக்கிறார். ஆனால், அவர் இந்த ஆதி, அந்தம், நடுவுக்கும் அப்பாற்பட்டவர், இவற்றுக்குள் அடங்காதவர் என்பதையும் ‘அல்லானே’ என்ற சொல் தெளிவுபடுத்துகிறது.
• “ஈர்த்தென்னை ஆட்கொண்ட எந்தை பெருமானே”: இந்த அடியில் மாணிக்கவாசகர் தனது தனிப்பட்ட அனுபவத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். சிவபெருமான், தனது அளவற்ற கருணையால், தன்னை வலிந்து இழுத்து, ஆட்கொண்டு, தனது அடியவனாக ஏற்றுக்கொண்ட தனது தந்தையாகிய பெருமான் என்று நெகிழ்ந்து போற்றுகிறார். இது இறைவனின் நிபந்தனையற்ற கருணையையும், அடியார்களைக் கைவிடாத தன்மையையும் காட்டுகிறது.
• “கூர்த்த மெய்ஞானத்தால் கொண்டுணர்வார் தம்கருத்தின்”: அதாவது, தீவிரமான, கூர்மையான மெய்யறிவு கொண்டவர்களால் மட்டுமே, தம் அகக்கண் கொண்டு, ஆழ்ந்த உள்ளுணர்வால் மட்டுமே அறியக்கூடியவர் சிவபெருமான். வெறும் புலன்களாலோ, உலகியல் அறிவாலோ அவரை அறிய முடியாது என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
• “நோக்கரிய நோக்கே நுணுக்கரிய நுண்ணுணர்வே”: அவர், சாதாரண கண்களால் பார்த்து அறிய முடியாத பேரொளி. அதேபோல, நுட்பமான பகுத்தறிவு அல்லது தர்க்க அறிவால் கூட முழுமையாக நுணுகி அறிய முடியாத அதிநுட்பமான உணர்வு வடிவானவர். அவர் அனுபவத்தால் மட்டுமே உணரக்கூடியவர் என்பதே இதன் சாராம்சம்.

இந்த வரிகள், சிவபெருமானின் பராசக்தி, அவரது கருணை, ஞானம், மற்றும் அவரது முழுமையான பரம்பொருளைப் பற்றிய ஆழமான புரிதலை நமக்கு உணர்த்துகின்றன. திருவாசகத்தின் ஒவ்வொரு பாடலும், இறைவனுடன் ஒன்றிணைந்த ஒரு பக்தனின் உள்ளுணர்வையும், அவன் கண்ட இறைவனின் பல்வேறு பரிமாணங்களையும் வெளிப்படுத்தி, நம் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்துகின்றன.