திருவாசகம் – சிவபுராணம் அரிய தத்துவ விளக்கம்

அன்பார்ந்த ஆன்மீக அன்பர்களே, தமிழ் சைவ இலக்கியத்தின் மணிமகுடமாகத் திகழும், அரிய தத்துவங்களை உள்ளடக்கிய திருவாசகத்திலிருந்து சிவபுராணத்தின் 15-வது பாடலின் விளக்கத்தை இங்கே காண இருக்கிறோம் . மாணிக்கவாசகப் பெருமானின் தெய்வீக அனுபவங்களை எடுத்துரைக்கும் இந்தப் பாடல், சிவபெருமானின் அனந்த கல்யாண குணங்களையும், அவரது பேரியல்பையும் மிக அழகாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது.

சிவபுராணம் – பாடல் 15:

அன்பருக்கு அன்பனே யாவையுமாய் அல்லையுமாய் சோதியனே துன்னிருளே தோன்றாப் பெருமையனே ஆதியனே அந்தம் நடுவாகி அல்லானே ஈர்த்தென்னை ஆட்கொண்ட எந்தை பெருமானே கூர்த்த மெய்ஞானத்தால் கொண்டுணர்வார் தம்கருத்தின் நோக்கரிய நோக்கே நுணுக்கரிய நுண்ணுணர்வே

பாடல் விளக்கம்:

இந்தப் பாடலில், மாணிக்கவாசகர் சிவபெருமானின் பரம் பொருளை, பல நிலைகளில் நின்று போற்றுகிறார். ஒவ்வொரு அடியும் ஆழமான பொருளைத் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது.

“அன்பருக்கு அன்பனே யாவையுமாய் அல்லையுமாய்”: சிவபெருமான், தனது அடியார்களுக்கும், பக்தர்களுக்கும் அன்புக்கு அன்பாக இருப்பவர். அதாவது, அன்பின் வடிவாக, அன்பின் சிகரமாகத் திகழ்பவர். அதே சமயம், அவர் அனைத்துப் பொருள்களாய்வும் இருக்கிறார்; இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்திலும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறார். ஆனால், அவர் வெறும் இந்தப் பொருள்கள் அளவுக்குள் அடங்குபவரும் அல்லர்; அனைத்தையும் கடந்த பரம் பொருளாகவும் விளங்குகிறார்.

“சோதியனே துன்னிருளே தோன்றாப் பெருமையனே”: அவர் பேரொளியின் வடிவம்; எல்லாவற்றையும் பிரகாசிக்கச் செய்யும் ஒரு ஜோதி. அதேவேளையில், அவர் துன்னிருள் – அதாவது, யாராலும் அணுக முடியாத, ஆராய்ந்து அறிய முடியாத ஒரு அடர்ந்த இருளாகவும் இருக்கிறார். மனித அறிவுக்கு எட்டாத, தோற்றத்திற்கு அப்பாற்பட்ட பெரும் பெருமையைக் கொண்டவர்.

இதையும் படிக்கலாமே:
பணம், தங்கம், லாபம் பெருக ஒரு எளிய பரிகாரம் 
https://astrologytamil.in/increase-money-gold-and-profits-a-simple-remedy/

“ஆதியனே அந்தம் நடுவாகி அல்லானே”: சிவபெருமான், படைப்புக்குக் காரணமான ஆதிமூலப் பொருள். அனைத்திற்கும் தொடக்கமாக இருப்பவர். பிரபஞ்சத்தின் முடிவாகவும் (அந்தம்), நடுவாகவும் இருக்கிறார். அதே சமயம், இந்த ஆதி, அந்தம், நடுவுக்கும் அப்பாற்பட்டவர், இவற்றுக்குள் அடங்காதவர் என்பதையும் ‘அல்லானே’ என்ற சொல் குறிக்கிறது.

“ஈர்த்தென்னை ஆட்கொண்ட எந்தை பெருமானே”: இங்கு மாணிக்கவாசகர் தனது தனிப்பட்ட அனுபவத்தைப் பகிர்கிறார். சிவபெருமான், தனது அளவற்ற கருணையால், தன்னை வலிந்து இழுத்து, ஆட்கொண்டு, தனது அடியவனாக ஏற்றுக்கொண்ட தனது எந்தையாகிய பெருமான் என்று நெகிழ்ந்து போற்றுகிறார். இது இறைவனின் நிபந்தனையற்ற கருணையைக் காட்டுகிறது.

“கூர்த்த மெய்ஞானத்தால் கொண்டுணர்வார் தம்கருத்தின்”: அதாவது, தீவிரமான, கூர்மையான மெய்யறிவு கொண்டவர்களால் மட்டுமே, தம் அகக்கண் கொண்டு, உள்ளுணர்வால் மட்டுமே அறியக்கூடியவர் சிவபெருமான்.

“நோக்கரிய நோக்கே நுணுக்கரிய நுண்ணுணர்வே”: அவர், சாதாரண கண்களால் பார்த்து அறிய முடியாத பேரொளி. அதேபோல, நுட்பமான அறிவால் கூட முழுமையாக நுணுகி அறிய முடியாத அதிநுட்பமான உணர்வு வடிவானவர். அவர் அனுபவத்தால் மட்டுமே உணரக்கூடியவர் என்பதே இதன் சாராம்சம்.

இந்த வரிகள், சிவபெருமானின் பராசக்தி, அவரது கருணை, மற்றும் அவரது முழுமையான தன்மையை நமக்கு உணர்த்துகின்றன. திருவாசகத்தின் ஒவ்வொரு பாடலும், இறைவனுடன் ஒன்றிணைந்த ஒரு பக்தனின் உள்ளுணர்வையும், அவன் கண்ட இறைவனின் பல்வேறு பரிமாணங்களையும் வெளிப்படுத்துகிறது. திருவாசகத்தின் சிவபுராணப் பாடல் விளக்கம். தொடர்ந்து ஆன்மீகச் சிந்தனைகளுடன் இணைந்திருங்கள். நன்றி!