திருவாசகம் அளவிலாப் பேரன்பின் வெளிப்பாடு

இன்றைய ஆன்மிக இலக்கியப் பகுதியில், பக்தி இலக்கியத்தின் மணிமகுடமான திருவாசகம் குறித்த ஓர் அரிய பாடலின் வரிகளுக்கு விரிவான விளக்கத்தைப் பார்க்கலாம்.

நேயர்களே, மாணிக்கவாசகப் பெருமானால் அருளப்பட்ட திருவாசகம், பக்தியின் உச்சத்தையும், இறைவனுடனான ஆன்மாவின் ஆழமான தொடர்பையும் எடுத்துரைக்கிறது. அதில், சிவபெருமானின் எல்லையில்லாக் கருணையையும், அவரின் ஒப்பற்ற தன்மைகளையும் போற்றும் வரிகள் இவை. இந்தப் பாடல் வரிகள், சிவபெருமானை அடியார்கள் அனுபவிக்கும் விதத்தை அற்புதமாகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகின்றன.

“ஆரா அமுதே அளவிலாப் பெம்மானே

ஓராதார் உள்ளத்து ஒளிக்கும் ஒளியானே

நீராய் உருக்கி என் ஆருயிராய் நின்றானே

இன்பமும் துன்பமும் இல்லானே உள்ளானே“

 

இந்தப் பாடல், சிவபெருமானை நோக்கி மாணிக்கவாசகர் செலுத்தும் சரணாகதியையும், பரவசத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது. ஒவ்வொரு வரிக்கும் உள்ள ஆழமான தத்துவார்த்தப் பொருளைப் பார்ப்போம்

“ஆரா அமுதே அளவிலாப் பெம்மானே” ஆரா அமுதே தெவிட்டாத அமுதமே! எவ்வளவு உண்டாலும், கேட்டுக்கொண்டே இருந்தாலும் போதும் என்று சொல்ல முடியாத அளவுக்கு இனிக்கும் பேரின்பமே! அளவிலாப் பெம்மானே எல்லை இல்லாத பெருமை கொண்ட தலைவனே! உன்னுடைய பெருமைக்கு அளவே இல்லை. நீ எல்லாவற்றுக்கும் அப்பாற்பட்டவன்.

 

“ஓராதார் உள்ளத்து ஒளிக்கும் ஒளியானே” ஓராதார் உன்னைப் பற்றி சிந்திக்காதவர்கள், ஆராய்ந்து அறியாதவர்கள். ஒளிக்கும் ஒளியானே அத்தகையோர் உள்ளத்தில் நீ மறைந்திருக்கும் பேரொளியே! அதாவது, இறைவனைப் பற்றி நினைக்காதோர் உள்ளத்திலும், அறியாமையின் காரணமாக நீ வெளிப்படாமல் மறைந்திருக்கிறாய். உன் இருப்பை உணராதோர் உன்னைக் காண முடியாது.

 

“நீராய் உருக்கி என் ஆருயிராய் நின்றானே” நீராய் உருக்கி என்னுடைய கடினமான மனதைக் கருணையின் தன்மையால் இளக்கி, நீராக உருக்கும் இறைவனே!என் ஆருயிராய் நின்றானே உருக்கப்பட்ட அந்த அன்பின் நிலைக்குள், நீயே என் அரிய உயிராகவே கலந்து நிற்கிறாய். என் உயிரின் உயிராக, என்னை இயக்கிக் கொண்டிருக்கும் மூலப் பொருளாக நீ இருக்கிறாய்.

 

“இன்பமும் துன்பமும் இல்லானே உள்ளானே” இன்பமும் துன்பமும் இல்லானே உலகியலில் காணப்படும் இன்பம், துன்பம் ஆகிய இரு நிலைகளையும் கடந்தவனே! நீ இந்த இரட்டைத் தன்மைகளால் பாதிக்கப்படாத தூயவன். உள்ளானே அதே சமயம், உலகிலுள்ள எல்லாப் பொருட்களுக்குள்ளும், எல்லா உயிர்களுக்குள்ளும் கலந்தும் இருப்பவனே! (அதாவது, நீ உலகியலுக்கு அப்பாற்பட்டவனாகவும், அதே சமயம் எல்லாவற்றுக்குள்ளும் வியாபித்திருப்பவனாகவும் இருக்கிறாய்.)

 

மாணிக்கவாசகர், சிவபெருமானை, தெவிட்டாத அமிர்தமாகவும், எல்லைகளைக் கடந்த பெருந்தலைவனாகவும் போற்றுகிறார். அறியாதோர் உள்ளத்தில் அவர் மறைந்திருந்தாலும், அடியார்களின் மனதை அன்பால் உருக்கி, அவர்களின் உயிரோடு உயிராகக் கலந்திருக்கிறார் என்றும், உலக இன்ப-துன்பங்களைக் கடந்து நின்றாலும், எல்லாவற்றுக்குள்ளும் உள் நிறைந்து இருக்கிறார் என்றும் இந்தப் பாடல் வாயிலாக மெய்சிலிர்க்க வைக்கிறார்.

திருவாசகம், வெறும் செய்யுள் தொகுப்பு அல்ல; அது பக்தர்களின் ஆத்மார்த்த உணர்வுகளின் பிரதிபலிப்பு.  இதுபோன்ற ஆன்மிகப் பொக்கிஷங்களுடன் மீண்டும் சந்திப்போம். நன்றி!